Ολυμπιάδα

Bρίσκεται στην βορειοανατολική πλευρά της Χαλκιδικής στον κόλπο του Στρυμονικού. Το χωριό ιδρύθηκε από πρόσφυγες, οι οποίοι ήρθαν από την Αγία Κυριακή της Μικράς Ασίας το 1923. Ολυμπιάδα ήταν το όνομα της μητέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου την οποία ο βασιλιάς Κάσσανδρος λέγεται ότι εξόρισε εδώ ή στο απέναντι νησάκι Κάπρος, για τους ντόπιους Καυκανάς. Οι κάτοικοι ασχολήθηκαν κυρίως με την υλοτομία, την αλιεία και τη γεωργία ενώ από το 1965 και μετά άρχισαν να ασχολούνται και με τον τουρισμό.

Σήμερα, η Ολυμπιάδα είναι μια περιοχή με σύγχρονες εγκαταστάσεις, που κατά τους καλοκαιρινούς μήνες είναι ιδιαίτερα ζωντανή με επισκέπτες από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Οι παραλίες είναι ιδανικές για κολύμπι, ξεκούραση και παιχνίδι. Ρηχά νερά ιδανικά για οικογένειες με μικρά παιδιά. Επίσης, υπάρχουν οργανωμένες παραλίες, όπως είναι η Πρώτη Αμμουδιά, η Βίνα και η Γουργουρού, αλλά και απομονωμένα κολπάκια για τους ρομαντικούς όπως ο Κεφαλάς ή αλλιώς Πισίνα και η Συκιά.

Αρχαία Στάγειρα

Βρίσκονται νοτιοανατολικά του χωριού της Ολυμπιάδας, πάνω σε μία μικρή, ορεινή χερσόνησο που ονομάζεται “Λιοτόπι” αν και μαρτυρίες στην αρχαιότητα αναφέρουν ότι ήταν παραθαλάσσια. Η πόλη είναι γνωστή σε όλους ως η πατρίδα του φιλόσοφου Αριστοτέλη και έχει ταυτιστεί με το όνομα του. Ιδρύθηκε το 665 π.Χ. από Ίωνες αποίκους της Άνδρου και λίγο αργότερα έφτασαν άποικοι και από τη Χαλκίδα. Μετά τους περσικούς πολέμους έγιναν μέλος της Α’ Αθηναϊκής Συμμαχίας, ωστόσο αποστάτησαν κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο και συμμάχησαν με τους Σπαρτιάτες, γεγονός που εξόργισε τους Αθηναίους που πολιόρκησαν την πόλη χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αργότερα τα Στάγειρα προσχώρησαν στο Κοινό των Χαλκιδαίων, στη συνομοσπονδία όλων των πόλεων της Χαλκιδικής, που είχε έδρα την Όλυνθο. Το 349 π.Χ. η πόλη πολιορκήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς από το βασιλιά Φίλιππο Β’, ο οποίος την επανίδρυσε προς τιμή του Αριστοτέλη. Φαίνεται όμως πως η καταστροφή αυτή από το Φίλιππο σηματοδότησε την παρακμή της πόλης και ο γεωγράφος Στράβων, που έζησε στα χρόνια του Ιησού, αναφέρει ότι τα Στάγειρα ήταν ερημωμένα. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές ξεκίνησαν το 1990 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα, ενώ έχουν φέρει στο φως σημαντικά τμήματα της αρχαίας πόλης, τα οποία μπορείτε να θαυμάσετε κατά την επίσκεψη σας εκεί.

Καταρράκτες Βαρβάρας

Ανηφορίζοντας από την Ολυμπιάδα προς τη Βαρβάρα, λίγο μετά το κιόσκι θέας, στο οποίο αξίζει επίσης να κάνετε μια στάση, υπάρχει ένας χωματόδρομος στα δεξιά που θα σας οδηγήσει σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα σημεία της Χαλκιδικής, τους καταρράκτες της Βαρβάρας, που κρύβονται μέσα στο πυκνό δάσος. Ακολουθώντας τις πινακίδες, θα εντοπίσετε εύκολα τον έναν καταρράκτη, τον οποίο βλέπετε από πάνω, ενώ, περπατώντας προς την αντίθετη κατεύθυνση μέσα στην πλούσια βλάστηση της ρεματιάς, θα φτάσετε σε περίπου 5 λεπτά μπροστά στον μεγάλο καταρράκτη.

Πάρκο Αριστοτέλη

Το πάρκο του Αριστοτέλη βρίσκεται, στα σύγχρονα Στάγειρα και εδώ φιλοξενούνται πειραματικά όργανα που λειτουργούν βάσει των φυσικών νόμων οι οποίοι αναφέρονται στα συγγράμματα του. Τα έργα του Αριστοτέλη αναφέρονται σε πολλαπλά είδη επιστήμων μεταξύ των οποίων είναι η ρητορική, η λογική, η βιολογία, η ηθική και άλλες οι οποίες συνιστούν το πρώτο ολοκληρωμένο σύστημα στη δυτική φιλοσοφία. Τα φυσικά αποτελούν την πραγματεία, όπου ο Έλληνας φιλόσοφος εξέθεσε τις θεωρίες του για τις γενικές αρχές των φυσικών φαινομένων.

Αρναία

Ένα από τα γραφικότερα χωριά της Βόρειας Χαλκιδικής κτισμένο σε υψόμετρο 600 μέτρων, στους πρόποδες του πυκνόφυτου ορεινού όγκου του Χολομώντα με καταπράσινα λιβάδια, απέναντι από τα δάση του βουνού Δρεβενίκος. Αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά το 19ο αιώνα, οπότε και απέκτησε τη μορφή που έχει σήμερα. Είναι ονομαστή για τα παραδοσιακά της οικήματα. Το παλαιό σχολείο του 1871 δίπλα στον κεντρικό ναό, στην πλατεία «Χοροστάσι» είναι ένα δείγμα. Είναι ίσως το παλιότερο και πιο καλοδιατηρημένο διδακτήριο του 19ου αιώνα στη Χαλκιδική. Αξιοθέατο επίσης αποτελεί και ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Στεφάνου του 1812, με το καμπαναριό του να χρονολογείται από το 1889. Κάηκε κατά την επανάσταση της Χαλκιδικής το 1821 αλλά και το Σεπτέμβριο του 2005 σε πυρκαγιά, η οποία οδήγησε στη συνέχεια και σε αρχαιολογικές ανασκαφές με σημαντικά ευρήματα όπως τα θεμέλια των παλαιότερων ναών.

Ιερισσός

Αποτελεί ιστορικά τη συνέχεια της αρχαίας Ακάνθου, μέρος με τεράστια πολιτιστική κληρονομιά. Ο σημερινός οικισμός κτίστηκε εξ αρχής όταν ισοπεδώθηκε ο παλιός έπειτα από ένα πολύνεκρο σεισμό. Οι κάτοικοί του παραθαλάσσιου αυτού οικισμού ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό, την αλιεία και τη ναυπηγική. Τα καρνάγια της Ιερισσού άλλωστε είναι από τα παλιότερα στην Ελλάδα. Οι κάτοικοι της χαρακτηρίζονται μάλιστα σαν σπουδαίοι καραβομαραγκοί, συνεχίζοντας ένα παμπάλαιο επάγγελμα που περνάει ατόφιο και γνήσιο από γενιά σε γενιά.

Νέα Ρόδα

Παραθαλάσσιο χωριό όπου θεωρούνται ο μεγαλύτερος προσφυγικός οικισμός της βόρειας Χαλκιδικής. Βρίσκεται στο στενότερο σημείο της χερσονήσου του Άθου με προνόμιο να έχει πλαζ και από δύο πλευρές. Έχει εξαιρετικές παραλίες, ανάμεσα τους και η Κομίτσα που πρέπει να επισκεφτείτε. Το χωριό ιδρύθηκε το 1923 στη θέση Πρόβλακας από πρόσφυγες προερχόμενους από τα Ρόδα της Προποντίδας, της Μικράς Ασίας. Κυρίως όμως είναι γνωστό από την εποχή των περσικών πολέμων όταν ο Ξέρξης άνοιξε εκεί μια διώρυγα περίπου 1.800 μέτρων, για να μην κάνει τον περίπλου του Άθου.

Ουρανούπολη

Ο τελευταίος κοσμικός προορισμός πριν τη μετάβαση στο Άγιο Όρος. H Oυρανούπολη πήρε το όνομά της από την αλεξανδρινή πόλη που ίδρυσε το 315 π.Χ ο Αλέξαρχος, ο γιός του Αντιπάτρου και αδελφός του Κασσάνδρου. Το 10ο αιώνα στη χερσόνησο του Άθου ιδρύονται τα πρώτα μοναστήρια. Ένα από αυτά είναι και η “Μονή Ζυγού” ή “Φραγγόκαστρο” που βρίσκεται κοντά στην Ουρανούπολη. Η Μονή αυτή βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της ανασκαφής κατά την οποία αποκαλύπτονται σημαντικά ευρήματα και κατέχει το σπουδαίο προνόμιο να είναι η μοναδική εκτός Αγίου Όρους και επομένως να είναι επισκέψιμη από γυναίκες. Στις αρχές του 14ου αιώνα χτίζεται από τη Μονή Βατοπεδίου ο βυζαντινός Πύργος που δεσπόζει στην νοτιοδυτική άκρη του χωριού με σκοπό τη προστασία του μετοχιού και είναι ο πιο μεγάλος και ο πιο καλά διατηρημένος στη Χαλκιδική. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή πρόσφυγες από τα νησιά του Μαρμαρά στη Προποντίδα της Μικράς Ασίας, συγκεντρώνονται στο χώρο αυτό βρίσκοντας στέγη στο Πύργο. Τη δεκαετία του ’60 έρχονται οι πρώτοι τουρίστες, κατασκευάζονται δρόμοι, έρχεται ο ηλεκτρισμός και κτίζεται το πρώτο ξενοδοχείο. Σήμερα η Ουρανούπολη αποτελεί πόλο έλξης για επισκέπτες από όλο το κόσμο καθώς από εδώ εξασφαλίζεται και το διαμονητήριο για την επίσκεψη στο ‘Αγιο Όρος.

Άγιο Όρος

Αποτελεί αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού Κράτους, Περιλαμβάνει είκοσι Ιερές Μονές και άλλα μοναστικά ιδρύματα και ανεπίσημα χαρακτηρίζεται ως «Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία» ενώ συγκαταλέγεται στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το όρος Άθως συνδέεται με τη γιγαντομαχία μεταξύ των Γιγάντων και των Ολύμπιων Θεών, ηγέτης των πρώτων ήταν ο Άθως. Ο Άθως πέταξε έναν τεράστιο βράχο εναντίον του Ποσειδώνα από τη Θράκη, αλλά αστόχησε και ο βράχος έπεσε στη θάλασσα, δημιουργώντας το όρος, στο οποίο δόθηκε το όνομά του. Η επικράτηση όμως του ονόματος «Άγιον Όρος» φαίνεται να έγινε κατά το πρώτο μισό του 12ου αιώνα, συγκεκριμένα σε χρυσόβουλλο έγγραφο του Αυτοκράτορα Αλεξίου Ά Κομνηνού προς την Ιερά Μονή Μεγίστης Λάυρας το 1144, η οποία αναγνωρίζεται οριστικά και επίσημα και επιβάλλεται το νέο όνομα. Για να επισκεφθεί κάποιος το Άγιον Όρος, χρειάζεται να προγραμματίσει την ακριβή ημέρα εισόδου του σ’ αυτό. Στη συνεχεία χρειάζεται να έρθει σε επικοινωνία με το γραφείο προσκυνητών αγίου όρους ώστε να εκδοθεί το απαραίτητο διαμονητήριο.

Θεσσαλονίκη

Μια από τις ιστορικότερες πόλεις της Ελλάδας. Η ίδρυσή της περίπου το 315 π.Χ., συμπίπτει με την αρχή της ελληνιστικής εποχής. Ο κληρονόμος του βασιλείου της Μακεδονίας Κάσσανδρος και σύζυγος της Θεσσαλονίκης ετεροθαλούς αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κόρης του Φιλίππου Β’ ιδρύει την πόλη συνενώνοντας 26 πολίχνες, που βρίσκονται γύρω από το Θερμαϊκό κόλπο, και της δίνει το όνομα της γυναίκας του. Τον 2ο π.Χ. αιώνα η πόλη περνάει στη ρωμαϊκή κυριαρχία, όπως και ο υπόλοιπος ελλαδικός και μικρασιατικός ελληνιστικός χώρος. Το 1432 η Θεσσαλονίκη κατακτάται από τους Οθωμανούς κάτω από τους οποίους παραμένει για πέντε περίπου αιώνες δημιουργώντας παράλληλα έναν πολυεθνικό και κοσμοπολίτικο χαρακτήρα με κυριότερες κοινότητες, εκτός από την ελληνική, την εβραϊκή και την τούρκικη. Το 1912 η Θεσσαλονίκη εντάσσεται πλέον στον κορμό του ελληνικού κράτους. Με τη Μικρασιατική καταστροφή, περισσότεροι από 100.000 πρόσφυγες εγκαθίστανται στην πόλη, προσθέτοντας και δίνοντας μία νέα πνοή με τα ήθη και τα έθιμα των Ελλήνων της Mικρασίας. Μετά τη λήξη του Β’ παγκόσμιου πολέμου αρχίζει μία ταχεία ανασυγκρότηση της πόλης, που αλλάζει οριστικά τη μορφή της. Μεγάλα οικοδομικά έργα και κτιριακές εγκαταστάσεις δίνουν στην πόλη την όψη σύγχρονης μεγαλούπολης. Η Θεσσαλονίκη αναπτύσσει και πάλι μία πολύπλευρη οικονομική, εμπορική, πολιτιστική και καλλιτεχνική δραστηριότητα, ο πληθυσμός της αυξάνεται με ραγδαίο ρυθμό και η πόλη πλέον καθίσταται το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό κέντρο της Βόρειας Ελλάδας.

Φορτώνει...
Ουπς!
Τρέχετε ένα πρόγραμμα περιήγησης ιστού που δεν υποστηρίζουμε πλήρως. Κάντε αναβάθμιση σε αυτό για καλύτερη εμπειρία.
Ο δικτυακός τόπος μας λειτουργεί καλύτερα με το Google Chrome.
Πώς να αναβαθμίστε το πρόγραμμα περιήγησης